Het Complimentenboekje

Als ik een compliment krijg, dan gebeurt er meestal het volgende:

1. Ik word rood
2. Ik weet even niet wat ik moet zeggen en stamel een beetje van ‘Oh’ en ‘Jeetje’ en ‘Goh’…
3. Ik herpak mezelf en voeg eraan toe: ‘Dat ga ik in mijn complimenten-boekje zetten!’
4. De compliment-gever lacht ongemakkelijk en ik zie ‘m denken: ‘Je lult maar wat.’

Het Complimentenboekje

Ik heb dat dus echt. Een Complimentenboekje. Een boekje waarin ik de complimenten schrijf die ik heb gekregen. Lange tijd had ik er een in fysieke vorm, maar inmiddels heb ik ‘m digitaal gemaakt.

Heb er net weer in zitten lezen, want ik wil kijken of ik misschien – in overleg met de gevers – wat complimenten over mijn zanglessen op mijn site zou kunnen zetten. Zodat geïnteresseerden een idee hebben van wat ze wachten staat als ze zangles bij me nemen.

Maar jongens, wat een feestje om dat te lezen. Ik raad het echt iedereen aan.

Sterker nog, ik zou er eigenlijk patent op moeten aanvragen zodat ik het kan doorverkopen aan psychologen en dergelijke. Het Complimentenboekje ©.

Nee, ik laat geen foto’s zien van de mijne, want dat is toch een beetje dagboek-achtig. Maar denk aan complimenten als:

• ‘Oeh, wat een lekker taille’, van een dansjuf
• ‘We hebben genoten’, van een beveiliger die bij de auditie-kamer (is daar een mooier woord voor?) van ‘The Voice’ stond
• ‘Ik vind het echt bijzonder lief dat je altijd zo betrokken bent bij dingen die gebeurd zijn en dat je dan ons goede raad geeft’, van een middelbare school leerling

Ik zit nu al met een enorm rood hoofd, want eigenlijk vind ik het raar om dit te delen. Dus hier laat ik het bij qua voorbeelden. (Je zou als Nederlander maar trots zijn he, dat kan natuurlijk niet. Die irritante cultuur ook hier, dat je altijd bescheiden moet zijn. Maar tegelijkertijd ook zelfverzekerd.)

Maar goed, je kan je waarschijnlijk wel voorstellen hoe ontzettend fijn het is om dit soort dingen te lezen. Vergelijkbaar met het eten van een heel groot stuk mokka-schuim-gebak.

Waar wil ik naar toemet dit verhaal?

Nou, probeer het ook eens! Ook als je een man bent, ook als je boven de 15 bent.

Want weet je, het is vast het belangrijkst dat je in jezelf gelooft en jezelf waardeert, maar het is ook heel erg fijn als je omgeving dat ook doet. Dat je daarvan geniet wil niet zeggen dat je er afhankelijk van bent.

Houdoe en veel liefs,

Anne