Ik heb mijn eerste auto verkocht. Mijn vertrouwde Seat Cordoba, die 3 jaar lang avonturen met me heeft beleefd. Waarin ik zo vaak heb gedacht: ‘Wow, ik rij in een eigen auto, hij is heel erg groot en ik ben echt volwassen!’
Maar.
Hij had geen airco.
En met 2 dagen per week reizen naar Venlo* vond ik dat niet te doen. Als het buiten boven de 20 graden was, werd het bloedheet. Dan zat ik slap, gesmolten en dus niet geconcentreerd in de auto.
*Even opscheppen: ik geef les in Venlo, bij de musicalopleiding van het Valuas. Dat zegt je misschien niks, maar het is de musicalversie van de opleiding die Chantal Jansen deed!
Maar goed. Die snikhete auto dus.
Die heb ik verkocht. En omdat mij van jongs af aan verteld is: ‘Geef geen geld uit wat je nog niet hebt’, zat ik zonder auto. Zeven dagen. Een leerzame week.
Ik besefte weer dat het openbaar vervoer niet op mij wacht.
Haha.
Als ik – en dat gebeurt vaak – toch nog even wil checken of ik thuis het gas heb uitgedaan, mis ik dus de bus, mijn daarop aansluitende trein en ben ik meteen een half uur later op de plaats van bestemming. En dat terwijl het met het OV al 2x zo lang duurt.
Ook hebben sommige mensen geen besef van persoonlijke ruimte. Bovendien moet ik op een of andere manier áltijd geld uitgeven op het station; kopje thee, tijdschrift, zakje chips, American Cookie bij de Appie…
Dan de fiets.
Dat was leuk! Wel een beetje afhankelijk van het weer natuurlijk, maar wat is het fijn om dingen écht te zien, in plaats van het leven aan je voorbij te zien flitsen, zoals in de auto het geval is. Je kan de lente ruiken, de wind voelen, trots zijn op je sportieve zelf, dichtbij locatie ‘parkeren’ en soms is het net zo snel op de fiets als met de auto! Naar mijn werk in Venlo is het echter wel 4 uur en 4 minuten fietsen. Geen goed idee.
(En daarnaast ben ik soms ook gewoon liever lui dan moe, en doe ik liever in één keer grote boodschappen met de auto, dan dat ik 5x heen en weer moet fietsen.)
Ook leuk;
- Ik heb een Mercedes mogen lenen!!! De handrem zit op een onlogische plek, maar hij gleed geruisloos over de snelwel en ik snap nu eindelijk waarom mensen er zo enthousiast over zijn.
- Leerlingen hebben mij heel lief een lift naar het station gegeven. Heel erg fijn maar toch ook wel vervelend om zo afhankelijk te zijn.
Het kiezen van de nieuwe auto was trouwens ook echt een soort emotioneel avontuur, aangezien ik er totaal geen verstand van had. En aangezien de mensen om mij heen met allerlei goedbedoelde, maar elkaar tegensprekende adviezen kwamen. (Zoals ‘koop een auto met karakter’, wat moet je daar nou mee?)
Maar… Na een week zonder heb ik een nieuwe! Een Alfa Romeo 147. Dat roept blijkbaar wat reacties op (“Oh, die kon je vroeger winnen op TV!”) , maar voor mij is het gewoon een auto.
Met airco.
En daar gaat het om.
Houdoe en veel liefs,
Anne
P.S.
Inmiddels schreef ik ook allerlei tips over hoe je van je auto een ultiem chille plek maakt!



Sinds enkele weken hebben wij ook voor het eerst een auto met airco, man wat een luxe en genot! Geniet van je wagentje An!
Heerlijk he?! Kunnen we gewoon de reis naar elkaar overleven ☺️