In je Blote Kont

Om mijn leven te beteren ben ik sinds kort weer lid van de sportschool. Ik ben niet alleen lid, ik gá ook daadwerkelijk, en daar ben ik enorm trots op.

Vanochtend ging ik weer. Ik was al helemaal trots op mijn planning, want ik had het goed uitgedacht:

08.00 Opstaan en ontbijten

08.30 Vertrek (op de fiets!) naar de sportschool

09.00 Les Yoga volgen

10.00 Douchen en daarna meteen door (weer op de fiets!) naar m’n studio/lesruimte/praktijkruimte/werkhok (ik heb de juiste term nog niet gevonden) om een repetitie voor te bereiden.

En dan vandaaruit uiteindelijk weer (op de fiets!) door naar de Jacobiberg (de popschool in Arnhem) om daar tot 21.00 zangles te geven en daarna (op de fiets!) naar huis te gaan.

Op die manier zou ik productief, sportief en bovendien ook schoon zijn én daarnaast al fietsend van de zon kunnen genieten. Kat in het bakkie.

Douchen

Maar. Dat douchen.

Dat vind ik dus wel echt een ding.

Om daar in je blote niksie te gaan staan.

En nog erger, om door de ruimte te lopen richting de douche. Met allemaal mensen om je heen die je niet kent. Of misschien nog erger; mensen die je wél kent. En overal spiegels.

Ik weet het: we hebben allemaal een lichaam en je moet dankbaar en blij zijn als je gezond bent en gewoon 10 vingers en 10 tenen hebt. En anderen houden zich helemaal niet met je bezig. Niemand kijkt naar je.

Niemand kijkt

HAHAHA!

Geloven jullie dat? Dat niemand kijkt?

Dat is echt de standaardzin die men zegt over dit soort ‘blote-kont-situaties’. Nudistenstranden, sauna’s, douchen na het sporten:

“Nee hoor, niemand kijkt, je bent helemaal niet bezig met het lichaam van de ander”.

Nou mensen, al ben ik de enige op de wereld die het toe durft te geven: ik kijk wel. Want ik kijk de hele dag. Dat wil niet zeggen dat ik hele gemene of intieme gedachten heb, ik neem gewoon waar wat ik zie. Als je kleding aan hebt, maar ook als je dat niet hebt. En eigenlijk trekt het wanneer je niks aan hebt tóch nog wat meer de aandacht. Niet omdat het vies is of raar, maar gewoon omdat het ongebruikelijk is.

En dus ging mijn yogales allesbehalve ontspannen. Want ik wist dat het zo zou gaan gebeuren. Voor de eerste keer. Het hielp niet dat ik – zoals ik eerder vertelde – geen ruimte kan inschatten, en er dus ook pas op locatie achterkwam dat die superlichte en handige microvezel handdoek niet mijn volledige lichaam kon bedekken. Het woord ‘keuzestress’ is nog nooit zo van toepassing geweest.

Gelukkig is er hoop.

Een andere dame die staat te douchen was wél op haar gemak. Ze begon zelfs tegen me te babbelen over het water dat ze zo warm vond. Ik hakkelde als een 11-jarige jongen die voor het eerst contact had met een meisje…

‘Uhm. Warm. Ja. Douche. Uhuh. Water.’

Uit de douche gekomen ontvouwde een andere blote dame haar enorme toilettas en begon zich ijverig in te smeren met bodylotion. Ik stond erbij en keek ernaar. Of eigenlijk, ik probeerde niet te kijken.

Hoe dan ook. De eerste stap is gezet.

Houdoe en veel liefs,

Anne

P.S.

Wist je dat deze blog supergoed gevonden werd in zoekmachines? Heb ‘m inmiddels op ‘no-index’ gezet, zodat Google ‘m niet meer toont in de zoekresultaten. Ik heb nooit een doelgroep gekozen voor mijn blog, maar ben er wel vrij zeker van dat ‘mensen die op “blote kont” Googlen’ sowieso mijn doelgroep niet zijn. Haha.